No cóż. Ostatnie miesiące to totalne szaleństwo. Szpital za szpitalem. Kroplówka za kroplówką. Każdy dzień to zmaganie się z losem. Chyba wygrałam. Napisałam pierwszą notkę tutaj z powodu porażenia nerwu i depresji. Kończę - informując Was, że wygrałam walkę z nowotworem niezłośliwym. Teraz - mam nadzieję zacząć nowe życie. Nowe - nie bez problemów, bo te się zawsze znajdą. Ale mam nadzieję, że już w zdrowiu i bez niespodzianek. Dzisiaj, 2. lipca 2008 roku o 19.00 czasu warszawskiego mogę Wam zameldować: Jest ok! i odejść w ciemną czeluść internetu. Byłam tutaj niemal 3-letnim epizodem. Polało się wiele łez, było wiele radości. Dziękuję za wszystko Jantarowi i Sylwii. Dziękuję w ogóle Wam wszystkim - za wsparcie, ale przede wszystkim za obecność. Bloga nie kasuję, ale więcej pisać tu nie będę. Może zajrzę, zobaczę, co słychać. Bywajcie zdrowi. Howgh!