Wiem ze długo nic nie napisałam ale to wina mego stanu zdrowia. Czasami jest faktycznie fatalnie, bez wsparcia bez nikogo, czuje sie bardzo samotna. Świeta hm... pewnie dam rade przygotowac, tato zrobił zakupy a brat powiedział ze zajmie sie psem. Raczej w to nie wierze ale zawsze to jakas nadzieja ze sie pomyle. Pragne wszystkich pozdrowić i życzyć Wesołych Świat by mineły wam w ciepłym gronie i oczywiscie zycze wam duzo duzo zdrowia.

Moja mama odwołała wyjazd, chce jechac w innym terminie ale tez go niechce zdradzić. Czasami mysle ze to jakaś jej gra tylko ze ja nieznam zasad. Umnie znów remont jak zwykle przed Świetami, jestem zmeczona a juz prawie Swieta. Ale jedyne co musze stwierdzic to juz nie charuje do upadłego jak kiedyś, teraz szukam chwil by odpoczywać. Świeta hm.. "jantar1" moze masz i racje ale umnie kogokolwiek zmobilizowac do czegokolwiek to wysiłek który sie powiedzie w 20% . Tato napewno zrobi zakupy a ja zostane uziemiona w kuchni. Brata musze namówic by choć psa gdzies zabrał bym nie musiała z nim jeszcze wychodzić. Moze nie bedzie az tak zle, ale czego sie obawiam to najbardziej mojej kondycji psychicznej i fizycznzej. Trudno nauczonych inaczej, nauczyć inaczej. Pewnie bedą goscie jak co roku, niewiem jak zdołam wytrzymać w ich obecności. Kupie sobie chyba 20lit. wody bo ona mnie tylko uspokaja jak narazie.
Pozdrawiam.

Troche sie opamietałam, zaczełam ignorowac nachodzące beznadziejne myśli. Szybko zaczynam myslec oczyms innym i w ten sposób egzystencjia trwa. Moja mama dalej jest, pojedzie jakoś poczatek tygodnia. Wszystko wroci do normy ,.. a było lepiej? hm.. czasami mysle ze tak bo znów zaczynają sie drobne kłotnie o pierdołki. Jestem zmeczona, kontrolą i podleganiem komuś. Pozatym wszystko płynie swoim tokiem, czeste bole głowy, zmeczenie, niechec do wszystkiego. Gdy zaczyna sie dzień pragne nocy jak jest noc chce dnia, moze bedzie zaćmienie i wkoncu to wszystko pogodze w jednej chwili :D.
Zaczynam mysleć o Świetach, troche sie boje, boje sie ze niedam rady w tym roku wszystkiego zrobić :( tak bardzo sie boje , ze ta myśl mnie coraz to bardziej dobija. Nauczona ze wszystko robie sama a teraz czy dam rade? czy połoze sie i zapadnie bezradność.. Niewiem jak to bedzie..
Pozdrawiam wszystkich.

Fatalnie wygladam i fatalnie sie czuje :( niemam sił wziaść sie za siebie a nawet mi sie juz niechce. Ostatnie dni rozmyslam nad smiercią. Niechce juz zyć jestem zmeczona nawet oddychaniem. Ostatnio siedziałam i sie zastanawiałam jak by to było gdyby nagle zabrakło mi tlenu? hm.. czy długo bym to tak czuła, czy moze trwałoby to tylko chwilke. Prosto jest odejsc na tamtą strone, jak by sie nadtym tak głebiej zastanowić to jestesmy jak ciasteczka kruche...